Οι άνθρωποι με καρκίνο μπορούν να γίνουν δάσκαλοι και οδηγοί μας κατά τη διάρκεια της πανδημίας

Η Κλινική Κοινωνική Λειτουργός Bethany Davis μοιράζεται την εμπειρία της και μας εξηγεί πώς οι άνθρωποι με καρκίνο μπορούν να αποτελέσουν τους πραγματικούς οδηγούς μας σε μια παγκόσμια κρίση, όπως αυτήν που βιώνουμε τον τελευταίο χρόνο.

Στιγμιότυπο από τα δια ζώσης εργαστήρια Θεραπευτικής Φωτογραφίας του Eyes of Light πριν την πανδημία

Σύμφωνα με την ίδια, ο COVID-19 προκάλεσε σε όλους μια εσωτερική αλλαγή, μια μεγάλη συναισθηματική προσαρμογή που ήταν απροσδόκητη. Ο καθένας από εμάς έχει βιώσει την ανάγκη της ανθρώπινης επαφής, αλλά και τον φόβο που προκαλείται από αυτήν λόγω των συνθηκών. Αισθανόμαστε αισιόδοξοι και μετά βιώνουμε στιγμές πανικού. Περνάμε από στάδια άρνησης, θυμού και αποδοχής. Ο κόσμος τώρα εκφράζει πιο έντονα από ποτέ υπαρξιακές αναζητήσεις. Είμαστε χαρούμενοι; Είμαστε ασφαλείς; Μας αγαπούν;

Η Bethany εργάζεται σε ογκολογική μονάδα ως Κλινική Κοινωνική Λειτουργός. Έχει την ευκαιρία να παρατηρήσει, να αξιολογήσει και να υποστηρίξει όλες τις πτυχές της ζωής ενός ατόμου που αφορούν στην οικονομική του ευρωστία, τη συναισθηματική και ψυχική του υγεία, καθώς και την υποστήριξη που λαμβάνει από την οικογένειά του ή ως μέλος μιας κοινότητας. Είναι συνοδοιπόρος των θεραπευόμενων καθώς οι ίδιοι βιώνουν την άρνηση, το θυμό και την αποδοχή, στάδια που συνδέονται με τη διάγνωση του καρκίνου.

Η αντιμετώπιση της ευθραυστότητας της ύπαρξής απαιτεί συνεχή προσαρμογή, όπως ακριβώς και η διαχείριση στη διάγνωση του καρκίνου. Παράλληλα, οι συνεχείς προσαρμογές που απαιτούνται σχετίζονται με τη σωματική και συναισθηματική δυσφορία, οι οποίες προέρχονται από τον πόνο και τα συμπτώματα της θεραπείας. Τα παραπάνω δεν είναι σχεδόν ποτέ στάσιμα. Αλλάζουν κάθε μέρα και είναι διαφορετικά για τον κάθε άνθρωπο.

Στο ξεκίνημα της πανδημίας, μία εύλογη ερώτηση που γεννήθηκε ήταν αν τα άτομα που αντιμετωπίζουν τη νόσο του καρκίνου ήταν συναισθηματικά και πνευματικά καλύτερα προετοιμασμένα, ώστε να διαχειριστούν την επικείμενη κατάσταση. Οι απαντήσεις των θεραπευόμενων είναι εκπληκτικές και εκφράζουν μία ακλόνητη προοπτική δύναμης, ελπίδας και σοφίας που όλοι έχουμε ανάγκη αυτήν την περίοδο. Αρκετοί μαχητές του καρκίνου δηλώνουν πως έχουν συνηθίσει να αποστασιοποιούνται κοινωνικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους, ενώ παράλληλα παρακινούν τον καθέναν από εμάς να κοιτάζει μπροστά, να συνεχίζει με ελπίδα και να ξέρει πως και αυτό θα περάσει.

Φωτογραφία από τη Μ.Ν., συμμετέχουσα στα εργαστήρια

Πολλά άτομα που αντιμετωπίζουν τη νόσο νιώθουν μια οικειότητα με το άγνωστο, ως μία μεταβλητή που είναι πάντα παρούσα. Η εμπιστοσύνη και η αποδοχή προκύπτουν, όταν εξασκούμε την ικανότητα να αφήνουμε πίσω μας την προσπάθεια ελέγχου όσων δε μπορούμε στην πραγματικότητα να ελέγξουμε. Υπάρχουν ασκήσεις και στάσεις ζωής που αναπτύσσουν ή ενισχύουν δεξιότητες, οι οποίες είναι κομβικής σημασίας στη διαχείριση μίας συναισθηματικής καταιγίδας.

  • Επικεντρωνόμαστε στην κάθε μέρα.
  • Θυμόμαστε πάντα τη ρουτίνα μας.
  • Μαθαίνουμε να αποδεχόμαστε και την πιο «σκοτεινή» πλευρά μας.
  • Αποδεχόμαστε την πραγματικότητα της θνητότητάς μας.
  • Παρατηρούμε τα συναισθήματα εγκατάλειψης και μοναξιάς που μπορεί να βιώνουμε.
  • Αφήνουμε πίσω την ανάγκη μας να ελέγξουμε το μέλλον.
  • Καταπιανόμαστε με κάτι που μας δίνει χαρά, μία φορά την ημέρα τουλάχιστον.

Η πανδημία απαιτεί μεγάλη ανθεκτικότητα και θάρρος. Η επιδίωξη της ανάπτυξης εν μέσω κρίσης είναι τεράστιο επίτευγμα. Η δύναμη αυτή δεν είναι ένα γνώρισμα που αναπτύσσεται μέσα σε μια μέρα, αλλά ενισχύεται σταθερά με την πάροδο του χρόνου. Τα άτομα που έχουν έρθει αντιμέτωπα με τον καρκίνο έχουν εξοικειωθεί με το να βιώνουν το άγνωστο στη ζωή τους, πιθανόν και για χρόνια. Το παρόν είναι αυτό που τους χαροποιεί. Σύμφωνα με την κοινωνική λειτουργό, είναι δάσκαλοι και οδηγοί μας. Οι άνθρωποι που ξέρουν να κοιτούν τη ζωή στα μάτια και να λένε, «Ας το κάνουμε κι αυτό».

 

 

Text Source: https://www.curetoday.com

Ευχαριστούμε την εθελόντρια Δήμητρα Πατρικαράκου για την επιμέλεια του κειμένου.

 

Μοιραστείτε το!